قسمت ویژه: کهن الگو های یونگ

در این قسمت، سفری را از ژرفای روانشناسی تحلیلی آغاز میکنیم؛ جایی که کارل گوستاو یونگ، مفاهیم کهن الگو و ناخودآگاه جمعی را به عنوان میراثی مشترک و جهانی در روانِ آدمی معرفی میکند. از سایه و پرسونا تا آنیما و آنیموس و کهن الگوی پیر فرزانه، خواهیم دید که چگونه این الگوهای نخستین، در روایتهای اسطورهای، ادیان و حتی قصه های امروزی تکرار میشوند.

اما پرسش اصلی این اپیزود از اینجا آغاز میشود: اگر کهن الگوها به مثابه کلیدهایی برای ورود به روان جمعی هستند، پس چه میشود اگر از همین کلیدها برای هدایت و کنترل استفاده شود؟ در ادامه، گذار تاریخی و روانشناختی از فرد به جمع را بررسی میکنیم؛ اینکه چگونه سازوکارهای نمادین و عاطفیِ کهن الگویی، در خدمت ایدئولوژیهای تمامیت خواه قرار میگیرند و به ابزاری برای دستکاری روانی و شکل دهی به رفتار جمعی تبدیل میشوند.

در این مسیر، میان روانشناسی تحلیلی و تحلیلِ سیاسیِ توتالیتاریسم پلی میزنیم و نشان میدهیم که هراس از سایه ها، چگونه میدان را برای توجیه اقتدار مطلق فراهم میکنند. گفتوگویی صریح درباره ی مرز باریک میان نماد و ابزار، آگاهی و تلقین، و آزادی و تسلیم.

----------------------------------‐---‐-------------------------------

منابع:

Jung, C. G. (1959). The Archetypes and the Collective Unconscious (Collected Works, Vol. 9, Part 1). Princeton University Press.

Jung, C. G. (1922). On the Relation of Analytical Psychology to Poetry

Jung, C. G. (1919). Instinct and the Unconscious.

Jung, C. G. (1936). The Concept of the Collective Unconscious.

Jung, C. G. (1954). Archetypes of the Collective Unconscious.

Jung, C. G. (1957). The Undiscovered Self

von Franz, M.-L. (1974). Archetypal Patterns in Fairy Tales. Inner City Books.

Stevens, A. (2007). Jung: A Very Short Introduction. Oxford University Press.

Arendt, H. (1951). The Origins of Totalitarianism