پاشنکا مدتی بود که دیگر پاشنکا نامیده نمی‌شد...

پاتریک مودیانو نویسنده معاصر فرانسوی در سال ۱۹۴۵ در بلونی بیلانکور به دنیا آمد.

ناگهان از خواب پریدم. صدای زنگ در می‌آمد.

نبش شانزلیزه و خیابان واشنگتن از تاکسی پیاده شدیم.

از سمت بلوار مورا به اسکله‌ها رسیدیم آنجا که بلوار به گوشه سمت راست می‌پیچد.

روز بعد شنبه بود. نور خورشید و آسمان آبی با ابرهای نزدیک به زمین و هوای مه آلود دیروز در تضاد بود.

رستوران همنام خیابان بلفویل بود.

به سن رسیدیم و راه اسکله سداستین را پیش گرفتیم.

داروخانه‌ای در خیابان سن آدره دراز باز بود.

صبح روز بعد وقتی داشتیم آپارتمان را ترک می‌کردیم گرابلی هنوز برنگشته بود.

-

-

-

-

سه روز بود که با اسم قلابی به همراه دوستم در مسافرخانه هالیدی اقامت داشتم. هروئین زدیم و...

نزدیک سه هفته در اورژانس کار میکردم. فکر کنم. سال ۱۹۷۳ بود. قبل از پایان تابستان.

دوست داشتم پشت فرمان بشینم و تمام روز برانم...

ولی من فرصت نکردم داستان دو مرد را تا انتها برایتان بگویم حتی وقت نکردم دومی را برایتان توصیف کنم.

دنبال یک رقصنده ۱۷ ساله بودم که همیشه با یک یارویی می‌گشت که ادعا می‌کرد برادرش است ولی برادرش نبود.

بعد از دو روز دیگر می‌توانستم صورتم را اصلاح کنم.