SSK# Sumin Samin & Kaos (1980-90)

SSK# Sumin Samin & Kaos (1970-80)

SSK# Sumin Samin & Kaos (1960-70)

SSK# Sumin Samin & Kaos (1950-60)

SSK# Sumin Samin & Kaos (1940-50)

SSK# Sumin Samin & Kaos (1930-40)

Sorgin gaua....

Inguruan somatzen zaitut, sua da zure irudia,

txori kanta zure ahotsa, argia zure gorputza,

eguzkia zure irria, euria zure negarra,

gauero entzuten dut zure biziaren garraxia...

Idazten dizkizudan lerro hauekin kontatzera noakizu,

nire burutik pasatako hodei batzu eta bihotzaren zenbait mezu.

Duela hainbat urte heldu nintzen hona ta ez da ezer aldatu,

urteak pasatuz joan dira baina oraindikan ez zaitut zu ahaztu.

Bizirik mantentzen nauen gauza bakarra zure irudia bait da,

nire abestien hots zakarra zure oroimenak sortua da ...

Pareta hauek ezin dute nire kantua gorde,

nire doinua ixiltzen saiatu arren ! 

Etxera itzultzen naizenean, erakutsiko dizkizut,

gure mendietako zoko guztiak, nirekin ezagutu ditzazun.

Oraindik hainbat urte falta arren, ez dut itxaropena galduko,

ez naiz bizitakoaz damutzen eta ez naiz sekula ere damutuko.

Bizirik mantentzen nauen gauza bakarra zure irudia bait da,

nire abestien hots zakarra zure oroimenak sortua da ...

Pareta hauek ezin dute nire kantua gorde,

nire doinua ixiltzen saiatu arren !

Ur ilunen azalean

gauero doinu hau entzutean

arimak heldu ta dantzan hasten da.

Hildakoen besoetan

bizi izpi bat sentitu nahiean

taupada bakarti baten irrikaz...

-Azken Agurra-

Zaila da hau egitea,

zaila da denei azken agurra ematea,

baina heldu da ordua,

urteak azkar pasa dira,

bukatu dut bidea.

Ez begiratu atzera,

ez dut nere erruz malkorik ixurtzea,

ahaztu ezazu egun hau,

nik egingo dudan bezela,

jarrai zazu aurrera.

Banoa, ta ez naiz berriz itzuliko,

hauxe da behin betiko,

azken agurra.

Ahula daukat bihotza,

hitzik ezin du egin jada nire ahoak,

egin azken mesedea,

bizia dudan artean,

jarraitu nire alboan,

Faltan botako dut bizitza,

mendi hauetako pago eta haritzak,

zabaldu nire errautsak,

euskadiko zelaietan,

haizeak eraman ditzan.,

Banoa, ta ez naiz berriz itzuliko,

hauxe da behin betiko,

azken agurra...

-Herio-

Ohh garraxiak... ohh oinazea...

ohh sua nonnahi... ohh... izerditan, esnatu naiz...

Gaur ere amets bera... hegan naiz su laino artean,

jainkoen haserrea... sarraskia...

Hotzikara bat beldurra, bihotza lehertzear,

min hau esnatzen didan amets bera...

errepikatuz beti... beti...

Zulo beltz honetan, ezinaren lurretan,

neure barneko beroa, min sakon hau hazten doa...

Aspaldi hil ninduten, nintzen guztia kendu zidaten,

ta belztasunera bota, bakardadean itota...

Hil nadin... ezin dut gehiago

Zin dagit... ezin dut…

HIL NADIN ORAIN, ORAINTXE HIL NAHI NUKE,

MIN HANDI HORI DESAGERTARAZIZ,

ZIN DAGIT ORAIN, GAUR AMAITU NAHI NUKE,

MIN HANDI HORI, AMAI DEDIN...

Amai bedi... min handi hori... amai bedi...

Bedi...

...

Sen bat, sentimen berezi bat,

bero bat barrenean, ezegonkortasun bat,

sumina, dardara, gorrotoa,

nahia eta ezina, sen bat mendeku bila,

gupida gabe...

Jainkoen negarra, suzko euri ikaragarriena,

zeruen ahala, zeurea da...

Ahalmena, ekaitzaren arnasa,

begi haien dizdira zara.

JAINKOEN SUMIN, ASEEZINA,

SUAREN PRINTZE, BOTERETSUA...

Barruak eztanda egin dizu,

izaki miragarri bat sortuz,

egi bihurtuaz ametsa,

Mila mendeku, mila sarraski,

izan behar dena izan bedi,

ta ordain beza bakoitzak bere zorra...

Ametsa, ametsa egi bihurtu da...

mendekua dastatuaz mendeetan...

eternitatean...

-Post Mortem Requiem-

Marfilezko dorre baten sabelean,

heriotzaren ideiak izututa,

bizi haizen horrek...

Hire amets guztiak baztertuta,

betirako bizirauteko ahalegin alferretan,

galtze haizen horrek, entzun zak!

Herio...

Post mortem, post mortem,

requiem benedictum, requiem...

Post mortem, post mortem,

requiem benedictum, puntu beltz bat,

iluntasunean...

Herio...

Post mortem, post mortem,

requiem benedictum, puntu beltz bat,

iluntasunean...

Heriotza naiz, nigana hator,

ixiltasunera, lasaitasunera,

nik hartuko haut, neure besoen,

sakontasunean, sakontasunean,

laister...

sakontasunean...

Herio...

Iluntasunean, sakontasunean, ixiltasunean, lasaitasunean,

Iluntasunean, sakontasunean, lasaitasunean,

laister...

Iluntasunean...

Iluntasunean, sakontasunean, lasaitasunean...

laister...

-ITZAL BELTZAK-

Argi batek hotsegin zidan gauean, etsaia gertu zegoela esaten zidan,

geure patuen zoria zela kolokan, ezin izan dut lorik egin ordutikan.

Laino ilunek zerua estaltzen dute, egun ezberdin bat da bada zerbait arraroa,

kanpai hotsa aditu dut bapatean, itzal beltzak gure herrian sartu dira!

Metal hotsa eta oihuak, infernuaren atean,

odolez bustitako gorpuak, gorroto, sua ta kea.

Ez dakit zenbat denbora pasa den, ez dakit zenbat geratzen garen,

ez dakit nola baina ihesean hasi dira, dena, amaitua da dena,

belauniko erori zara, geurea da garaipena!

Argi berberak hotsegin dit gaur gauean, etsaiak beste herri batzuk menperatu ditu,

kristalezko begien agindupean, garai ilunak hurbiltzen hasiak dira.

Metal hotsa eta oihuak, infernuaren atean,

odolez bustitako gorpuak, gorroto, sua ta kea.

Borroka hasi besterik ez da egin, ezer inoiz ez da izango berdin,

baina argi duzu ez duzula inoiz ere etsiko, beti, ta gogoan izan hori,

beti daude bide bi, borrokan segi ala hil!

Lanbroak geure bailara estali zuen, gaitz, itsaso baten,

gerturatzen zihoan ahalmen ilun hartatik, heriotzaren itzalak berpiztu ziren.

Gauean eraso zuten, ilunaren babesean,

ohartu ginerako beranduegi zan.

Etxeak erre zituzten, gizon, andre ta haurrak hil,

gau hartan gertatu zena nigan izango dut betirako.

Urtea joan da hura gertatu zenetik,

mendeku goseak mantendu gaitu biziz.

Nekea ta hotza, eta mila borroka,

gogortuz, elkartuz, itzalen etsai guztiak.

Su malkoak lehortu dira...

kaos, sumin samin eta kaos...

sumin samin eta kaosa...

sumina, samina, kaos...

Begiak ia itsuak ditut, arratsaldeko eguzkiaren erruz,

hondamen hutsa aurkitzerakoan,

gure herria zegoen lekuan.

Etxeen arrasto belztuak, hezur erraldoien moduan,

geureen sufrimenduaren,

oroigarri bihurtu dira.

Haize hotzean, gau ilunenean,

mendeku oihu bat entzun da !!!

Bukatu da malkoen ordua negarren garaia, bidea inoiz baino luzeagoa baita,

nortasun bat eraiki nahiean, menperatu nahi gaituztenen aurrean.

Behin baten erori ginen arren, ez da berdin gertatuko ez orain eta ez inoiz!

Inguruko muinoetan, ekialde ta hegoan,

ilberriaren babesean, itzalak agertu dira.

Geure bihotzak sutu dira, txalapartaren hotsean,

irri bat dut ezpainetan, prest gaude azkenean...

Itzal beltzak, azkenean, itzal beltzak !!!

Berri txarrak gudaren erdian,

izu, hilotz, malkoen ahotsa,

esperantzak, izarren semeak,

galdu dugu, heriotzak laztantzen gaitu...

Etsipen, ohore ta suminaz,

ta Valar-en begien dizdiraz,

hautsa, haizea, hegan doa,

bere azken etsaiaren bila.

Adar hotsa, izar bat gauean,

egunsenti izpien moduan,

irmo, harro, etsaien artean,

ohiu egina du:

ESKLABUEN JAUNA!

IRTEN KOLDAR, LUR SAKONETATIK,

AGER ZAITEZ, ZAI NAUZU BAKARRIK,

ORAIN HEMEN, ERRUKIRIK GABE,

HERIOTZ BAT, ZU ALA NI !!!

Hil da... Harro, eder, izar bat gauean,

gogor, ausart, ta adoretsua,

anai, lagun, gerlari handia,

Aia, Noldor, Lehen Jaioen Jauna.

Hil da... Harro, eder, izar bat gauean,

gogor, ausart, ta adoretsua,

anai, lagun, gerlari handia,

Lehen Jaioen Jauna

Hil da...

-ITZAL BELTZAK (lehen jaioen jauna)-

-Finngolfin-

Berri txarrak gudaren erdian,

izu, hilotz, malkoen ahotsa,

esperantzak, izarren semeak,

galdu dugu, heriotzak laztantzen gaitu...

Etsipen, ohore ta suminaz,

ta Valarren begien dizdiraz,

hautsa, haizea, hegan doa,

bere azken etsaiaren bila.

Adar hotsa, izar bat gauean,

egunsenti izpien moduan,

irmo, harro, etsaien artean,

oihu egin du:

ESKLABUEN JAUNA!

IRTEN KOLDAR, LUR SAKONETATIK,

AGER ZAITEZ, ZAI NAUZU BAKARRIK,

ORAIN HEMEN, ERRUKIRIK GABE,

HERIOTZ BAT, ZU ALA NI !!!

Hil da...

Harro, eder, izar bat gauean,

gogor, ausart, ta adoretsua,

anai, lagun, gerlari handia,

Aia, Noldor, Lehen Jaioen Jauna.

Hil da...

Harro, eder, izar bat gauean,

gogor, ausart, ta adoretsua,

anai, lagun, gerlari handia,

Lehen Jaioen Jauna...

Hil da...

-ITZAL BELTZAK (Ilberria)-

Begiak ia itsuak ditut, arratsaldeko eguzkiaren erruz,

hondamen hutsa aurkitzerakoan,

gure herria zegoen lekuan.

Etxeen arrasto belztuak, hezur erraldoien moduan,

geureen sufrimenduaren,

oroigarri bihurtu dira.

Haize hotzean, gau ilunenean,

mendeku oihu bat entzun da !!!

Bukatu da malkoen ordua negarren garaia, bidea inoiz baino luzeagoa baita,

nortasun bat eraiki nahiean, menperatu nahi gaituztenen aurrean.

Behin baten erori ginen arren, ez da berdin gertatuko ez orain eta ez inoiz!

Inguruko muinoetan, ekialde ta hegoan,

ilberriaren babesean, itzalak agertu dira.

Geure bihotzak sutu dira, txalapartaren hotsean,

irri bat dut ezpainetan, prest gaude azkenean...

Itzal beltzak, azkenean, itzal beltzak !!!

-ITZAL BELTZAK (Lanbroa)-

Lanbroak geure bailara estali zuen, gaitz, itsaso baten,

gerturatzen zihoan ahalmen ilun hartatik, heriotzaren itzalak berpiztu ziren.

Gauean eraso zuten, ilunaren babesean,

ohartu ginerako beranduegi zan.

Etxeak erre zituzten, gizon, andre ta haurrak hil,

gau hartan gertatu zena nigan izango dut betirako.

Urtea joan da hura gertatu zenetik,

mendeku goseak mantendu gaitu biziz.

Nekea ta hotza, eta mila borroka,

gogortuz, elkartuz, itzalen etsai guztiak.

Su malkoak lehortu dira.

-ITZAL BELTZAK (Argi bat)-

Argi batek hotsegin zidan gauean, etsaia gertu zegoela esaten zidan,

geure patuen zoria zela kolokan, ezin izan dut lorik egin ordutikan.

Laino ilunek zerua estaltzen dute, egun ezberdin bat da bada zerbait arraroa,

kanpai hotsa aditu dut bapatean, itzal beltzak gure herrian sartu dira!

Metal hotsa eta oihuak, infernuaren atean,

odolez bustitako gorpuak, gorroto, sua ta kea.

Ez dakit zenbat denbora pasa den, ez dakit zenbat geratzen garen,

ez dakit nola baina ihesean hasi dira, dena, amaitua da dena,

belauniko erori zara, geurea da garaipena!

Argi berberak hotsegin dit gaur gauean, etsaiak beste herri batzuk menperatu ditu,

kristalezko begien agindupean, garai ilunak hurbiltzen hasiak dira.

Metal hotsa eta oihuak, infernuaren atean,

odolez bustitako gorpuak, gorroto, sua ta kea.

Borroka hasi besterik ez da egin, ezer inoiz ez da izango berdin,

baina argi duzu ez duzula inoiz ere etsiko, beti, ta gogoan izan hori,

beti daude bide bi, borrokan segi ala hil!

kaos...

sumin samin eta kaos

sumin samin eta kaosa

sumina, samina

kaos...

kantuetatik apartean

atsekabeen uhartean

denbora amaitzen den artean

belar eta loratartean

sentimenduen lainartean

aldatzen doan aldartea

goxotasun bat da airean

gorrotoaren hutsartean

esperantzak eskuartean

goxotasun bat da airean

atsekabeen uhartean

Kaos, Sumin, Samin eta Kaosa...